Dit fragment uit de Mahabharata beeldt de strijd uit tussen twee koningen, Sancaya en Kusumawictra van twee naburige rijken, die hun imperium vergroten.
Sancaya heeft een extrovert en groots karakter (gagahan), terwijl Kusumawicitra beheerst en integer is (alusan).
Koning Sancaya wil het rijk van koning Kusumawicitra inpikken om zijn eigen rijk daarmee te vergroten. Hij schuwt er niet voor om daarmee in gevecht te komen met koning Kusumawicitra. Koning Sancaya die woest en onbeheerst is, provoceert koning Kusumawicitra die daarentegen rustig en beheerst is.
Na een lange strijd waarbij het lijkt of koning Sancaya toch het rijk ingenomen heeft, slaat koning Kusumawicitra terug door alsnog zijn medestander verslaan.
Dit verhaal vertelt dat met agressie geen wensen verwezenlijkt kunnen worden, maar dat met beheerst zijn en edel doelen wel gehaald kunnen worden.
