Deze dans beeldt de psychologie van een individu uit in de strijd met zichzelf. De oorsprong en choreografie van deze moderne dans dateert uit de jaren vijftig van de vorige eeuw.
De laatste strijd
De dans Pamungkas Manggaladibya is oorspronkelijk een solo wirèng dans gecomponeerd door de choreograaf Bapak Ngaliman in 1972. De gevechtsattributen zijn een kris en dadhap (elleboog schild). Een belangrijk kenmerk van wirèng dansen is lumaksana, het gestyleerd vooruit lopen op de noten van de gamelan muziek, dat afgeleid is van het ceremonieel gevecht tijdens processies.
Iedereen moet vele keuzes maken tijdens zijn leven en komt vaak in zelfconflict en tegenstrijdigheid. Als oplossing hierop bevecht men vaak zichzelf in plaats van het probleem op te lossen. Na een lange strijd ziet men uiteindelijk de oplossing waardoor men rust en vrede vindt.
